Wat aanspoelt op de Nederlandse stranden is achtergelaten, vergeten of is onderweg door iemand verloren. Stukken touw, plastic, hout en zelfs bloemen liggen verspreid over het zand. Ze zijn gevormd door wind, water en tijd. Bevrijd van hun oorspronkelijke functie krijgen deze voorwerpen een nieuwe betekenis. De slijtage, de verkleuring en de onverwachte vormen stralen een stille schoonheid uit. Dit portfolio toont wat normaal gesproken over het hoofd wordt gezien. Het laat zien hoe afval door door het anders in beeld te brengen wordt getransformeerd tot iets kwetsbaars en esthetisch – een weerspiegeling van onze aanwezigheid in het landschap.
Aangespoelde bloem met 50 mm F 1,4 GM standaard lens op F/6,3 1/6 sec met ISO 100
